Drachten:
0512 - 30 14 44
Burgum:
0511 - 46 40 60

Varken

Het varken is een gedomesticeerd wild zwijn. Varkens werden 5000 tot 7000 jaar geleden gedomesticeerd. Doorgaans krijgt het varken de wetenschappelijke naam Sus scrofa. Sommige auteurs reserveren deze naam voor het wild zwijn. Zij noemen het varken Sus domesticus of Sus scrofa domesticus. In Nederland leven ruim 11 miljoen en in België 6,7 miljoen varkens.

In grote delen van de wereld zijn varkens verwilderd geraakt (bijvoorbeeld Nieuw-Zeeland en eilandjes in de Grote Oceaan). Vroege Westerse zeevaarders (waaronder het VOC) hebben bewust varkens uitgezet, bij voorkeur op eilanden, om een duurzame voedselvoorraad te garanderen. De varkens hebben daar grote ecologische schade toegebracht en doen dat in vele gevallen nog steeds.

 

Big

Een jong varken wordt big genoemd. Biggen worden onderscheiden in zuigende biggen en gespeende biggen. Zuigende biggen drinken melk bij een zeug. Zuigende biggen heten zo totdat zij gespeend worden. Na het spenen spreken we van een gespeend big. Een varken krijgt gemiddeld ongeveer 10-15 biggen per keer. De draagtijd is ongeveer 112 tot 114 dagen (3 maanden, 3 weken en 3 dagen).

 

Als voedsel

Het varken wordt massaal gekweekt voor zijn vlees. In bepaalde religies, waaronder het jodendom en de islam, wordt het varken beschouwd als onrein en niet gegeten. In veel westerse landen worden varkens voornamelijk in de gangbare varkenshouderij gehouden, maar er zijn ook alternatieve zoals biologische- en scharrelvarkenshouderij. Als een varken 6 maanden oud is (en inmiddels ongeveer 100 kg weegt), is deze rijp voor de slacht. Varkens die niet geslacht worden, kunnen tot 12 á 13 jaar oud worden.

 

Als huisdier

Varkens worden ook als huisdier gehouden. Het zijn intelligente dieren en ze zijn goed te trainen. Het bekendste ras dat voornamelijk in kinderboerderijen en binnenshuis wordt gehouden is het kleine hangbuikzwijn of minivarken. Het houden van huisvarkens is de laatste jaren populair geworden in enkele westerse landen.

Bron: Wikipedia

Hangbuikzwijn

Het hangbuikzwijn (Sus scrofa vittatus) is een varken dat in Vietnam en China vaak voorkomt. Andere namen die wel worden gebruikt zijn het hangbuikvarken of het minivarken.
Het is een klein varkentje met een gedrongen kop en met kleine spitse oren. De rug is meestal licht doorgezakt en het beestje heeft een hangbuik die vaak de grond raakt (vandaar zijn naam) doordat de poten tamelijk kort zijn. De huid is dik en vaak geplooid. Zijn kleur is zwart, wit, grijs, of combinaties van deze kleuren. De mannetjes hebben op hun hoofd en een deel van hun rug een kam van langere haren, de borstels genoemd.
Het hangbuikzwijntje wordt ongeveer 50 tot 60 cm hoog en bereikt een gewicht van ongeveer 65 kilo.

In 1866 kwam het eerste hangbuikzwijntje naar Europa voor de opening van de dierentuin in Boedapest. Tegenwoordig wordt hij vaak gevonden in kinderboerderijen, waar hij vanwege zijn vriendelijke en rustige aard een graag geziene bewoner is.